Historia seminarium

W momencie swojego odrodzenia w 1923 roku, prowincja nie posiadała swojego studium, które przygotowywałoby alumnów do święceń i pracy duszpasterskiej. W tym celu wysyłano kandydatów na studia do różnych ośrodków, takich jak Fulda, Metz, Strasburg, Lwów i Kraków. W 1923 r. zorganizowano pierwsze własne Studium Filozoficzne, a w 1925 r. Studium Teologiczne w Miejskiej Górce.

Studium Filozoficzne funkcjonowało w Miejskiej Górce do 1928 r., kiedy to przeniesiono je do Osiecznej, a które istniało do 1939 r. W Miejskiej Górce natomiast nadal kontynuowało swoją działalność Studium Teologiczne, które w 1931 roku przeniesiono do Wronek. Istniało ono tylko do wybuchu drugiej wojny światowej.

Prefektem Studium w okresie przedwojennym był o. Antoni Galikowski. Po wyborze o. Galikowskiego na urząd prowincjała w 1938 r., prefektem został o. Edward Frankiewicz.

Po wojnie, na skutek braków personalnych, podjęto próbę zorganizowania wspólnego Studium wraz z prowincją św. Jadwigi we Wrocławiu. Jednakże już w 1948 r. zdecydowano o reaktywowaniu własnego Studium i jeszcze w tym samym roku przeniesiono braci alumnów z Wrocławia do Wronek.

Od nowego roku akademickiego 1949/50 Studium Teologii umieszczono w Panewnikach, a w rok później utworzono Studium Filozofii w Opolu. W okresie powojennym całością studiów kierowali kolejno: o. Edward Frankiewicz, o. Chryzostom Kurek, i o. Damascen Janosz, nazywani Prefektami Studium. Taki stan trwał do r. 1970, kiedy to zdecydowano o połączeniu obu ośrodków w jedną całość z siedzibą w Panewnikach. Od tej pory nadano Studium urzędową nazwę: "Wyższe Seminarium Duchowne" a jego kierownik nosi tytuł Rektora Seminarium. Funkcję Rektora pełnili kolejno: o. Joachim Mazurek, o. Hieronim Dłubis, o. Gaudenty Kustusz, o. Marian Jankowski, o. Tacjan Wójciak, o. Lucjusz Wójtowicz i o. Witosław Sztyk.

Opactwo w Szczyrzycu
Proformatione
Trzej Towarzysze
Prowincja Św. Jadwigi
Prowincja Św. Franciszka
Opactwo cystersów w Jędrzejowie